به گزارش روزانه نیوز، انجیر از جمله محصولات باغی اسا که به صورت تازه و خشک مصرف می شود و در صنایع غذایی نیز برای تولید مربا، بیسکویت، رول های میوه ای و انواع دسر مورد استفاده قرار می گیرد. تنوع مصرف این محصول، امکان عرضه آن را در بازارهای مختلف فراهم کرده است؛ هرچند داده های ارزش صادرات به تنهایی مشخص نمی کند چه میزان از رشد تجارت ناشی از افزایش حجم صادرات و چه میزان حاصل تغییر قیمت ها بوده است.
با این وجود ارزش صادرات جهانی انجیر در سال ۲۰۲۵ به یک میلیارد دلار رسید و ایران نیز با رقم زدن صادراتی به ارزش ۳۶ میلیون دلاری، سهمی ۳.۶ درصدی از این بازار داشت و به این ترتیب در رتبه چهارم صادرکنندگان قرار گرفت.
رشد تجارت جهانی انجیر در سال ۲۰۲۵
در واقع بازار جهانی انجیر در سال ۲۰۲۵ با افزایش ارزش مبادلات تجاری، رشد قیمت واردات و تمرکز بخش عمده صادرات در چند کشور اصلی همراه شد. بر اساس داده های منتشرشده در سایت خبری تحلیلی «World’s Top Exports»، ارزش صادرات انجیر در جهان طی سال ۲۰۲۵ به یک میلیارد دلار رسید؛ رقمی که در مقایسه با ۹۰۷.۳ میلیون دلار در سال ۲۰۲۴، افزایش ۱۰.۵ درصدی را نشان می دهد.
مقایسه عملکرد این بازار با سال ۲۰۲۱ نیز از رشد قابل توجه تجارت بین المللی انجیر حکایت دارد. ارزش صادرات این محصول در سال ۲۰۲۱ حدود ۷۸۵ میلیون دلار بود که با افزایش ۲۷.۷ درصدی طی پنج سال، به یک میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ رسید. این روند نشان می دهد که انجیر، علاوه بر جایگاه خود در سبد مصرف غذایی، به محصولی قابل توجه در مبادلات کشاورزی بین المللی تبدیل شده است.
بررسی توزیع جغرافیایی صادرات نشان می دهد که آسیا مهمترین منطقه صادرکننده انجیر در جهان است. بطوری که کشورهای آسیایی در سال ۲۰۲۵ مجموعا ۷۴۸.۹ میلیون دلار صادرات انجیر ثبت کردند که معادل ۷۴.۷ درصد از کل ارزش صادرات جهانی بود. اروپا با سهم ۲۰.۹ درصدی در رتبه بعدی قرار گرفت. سهم آمریکای لاتین، بدون احتساب مکزیک و با احتساب کشورهای حوزه کارائیب، ۲.۱ درصد بود. آمریکای شمالی ۱.۷ درصد، آفریقا ۰.۷ درصد و اقیانوسیه ۰.۰۳ درصد از صادرات جهانی این محصول را به خود اختصاص دادند.
این توزیع نشان می دهد که بخش عمده عرضه بین المللی انجیر در آسیا متمرکز است؛ منطقه ای که ایران نیز در آن قرار دارد و در کنار ترکیه و افغانستان از صادرکنندگان مهم این محصول به شمار می رود.
ترکیه و افغانستان در صدر صادرات جهانی انجیر
بر اساس گزارش World’s Top Exports، ترکیه در سال ۲۰۲۵ با صادرات ۴۵۸.۶ میلیون دلاری، بزرگترین صادرکننده انجیر جهان بود. این کشور به تنهایی ۴۵.۷ درصد از ارزش کل صادرات جهانی را در اختیار داشت و فاصله قابل توجهی با سایر صادرکنندگان ایجاد کرد.
افغانستان با صادرات ۱۹۳ میلیون دلاری و سهم ۱۹.۲ درصدی در رتبه دوم قرار گرفت.
در سال ۲۰۲۵ ایران با ثبت ۳۶ میلیون دلار صادرات، سهم ۳.۶ درصدی از بازار جهانی انجیر داشت و چهارمین صادرکننده این محصول باغی است
از سوی دیگر اسپانیا با ۴۱.۵ میلیون دلار صادرات و سهم ۴.۱ درصدی سوم شد و ایران با ثبت ۳۶ میلیون دلار صادرات، سهم ۳.۶ درصدی از بازار جهانی داشت. امارات متحده عربی نیز با صادرات ۲۹.۷ میلیون دلاری و سهم ۳ درصدی، رتبه پنجم را به خود اختصاص داد.
بر این اساس، پنج صادرکننده نخست انجیر در جهان، شامل ترکیه، افغانستان، اسپانیا، ایران و امارات متحده عربی، در مجموع ۷۵.۷ درصد از ارزش صادرات جهانی این محصول را تامین کردند. این سهم بالا بیانگر تمرکز بازار صادراتی انجیر در تعداد محدودی از کشورهاست.
پس از این پنج کشور، یونان با ۲۶.۹ میلیون دلار، بلغارستان با ۲۶.۵ میلیون دلار، هلند با ۲۵.۲ میلیون دلار، اتریش با ۲۴.۱ میلیون دلار و آلمان با ۲۱.۴ میلیون دلار در فهرست صادرکنندگان قرار گرفتند. سوریه با ۱۵.۳ میلیون دلار، فرانسه با ۱۴.۷ میلیون دلار، پرو با ۱۰.۱ میلیون دلار، برزیل با ۸.۹۵ میلیون دلار و ایتالیا با ۸.۸۸ میلیون دلار نیز سایر کشورهای حاضر در جمع ۱۵ صادرکننده بزرگ انجیر بودند.
به این ترتیب، مجموع صادرات این ۱۵ کشور، ۹۳.۸ درصد از ارزش صادرات جهانی انجیر را تشکیل داد. بنابراین، اگرچه شمار صادرکنندگان در سطح جهان به حدود ۹۰ کشور می رسد، سهم اصلی تجارت در اختیار گروه محدودی از تامین کنندگان است.
افزایش صادرات برخی رقبا و تغییرات بازار
بررسی تغییرات سالانه صادرات نشان می دهد که عملکرد کشورها در بازار انجیر یکسان نبوده است. به عنوان مثال بلغارستان در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال قبل، رشد ۱۶۲.۲ درصدی ارزش صادرات را ثبت کرد. صادرات امارات متحده عربی نیز ۱۰۲.۳ درصد افزایش یافت. یونان با رشد ۵۶.۴ درصدی و اسپانیا با افزایش ۴۵.۴ درصدی، دیگر صادرکنندگان دارای رشد قابل توجه بودند.
در مقابل، ارزش صادرات انجیر اتریش ۴۱ درصد کاهش یافت. ایتالیا افت ۱۲.۱ درصدی و سوریه کاهش ۱۰.۹ درصدی را تجربه کردند. صادرات پرو نیز نسبت به سال ۲۰۲۴ حدود ۸.۱ درصد پایین آمد.
این تغییرات نشان می دهد که جایگاه کشورها در تجارت جهانی انجیر ثابت نیست و عملکرد صادراتی آنها می تواند در فاصله یک سال تغییر کند.
هند بزرگترین واردکننده انجیر جهان شد
در سوی دیگر بازار، ارزش واردات جهانی انجیر در سال ۲۰۲۵ به حدود یک میلیارد دلار رسید. هزینه واردات این محصول در مقایسه با سال ۲۰۲۱ که ۷۸۱ میلیون دلار گزارش شده بود، ۳۱.۵ درصد افزایش یافت. همچنین ارزش واردات در مقایسه با سال ۲۰۲۴ رشد ۱۳.۷ درصدی داشت.
طبق داده های آماری این گزازش، هند با واردات ۲۱۱.۵ میلیون دلاری و سهم ۲۰.۶ درصدی از کل ارزش واردات جهانی، بزرگترین بازار وارداتی انجیر در سال ۲۰۲۵ بود. ایالات متحده آمریکا با ۱۰۳.۵ میلیون دلار و سهم ۱۰.۱ درصدی در رتبه دوم قرار گرفت. آلمان با ۹۲.۲ میلیون دلار، فرانسه با ۷۰.۴ میلیون دلار و بریتانیا با ۴۷.۳ میلیون دلار نیز پنج واردکننده بزرگ این محصول را تکمیل کردند.
مجموع سهم این پنج کشور از ارزش واردات جهانی انجیر به ۵۱.۱ درصد رسید. در فهرست ۱۵ واردکننده بزرگ، اتریش با ۴۰ میلیون دلار، چین با ۳۸.۷ میلیون دلار، کانادا با ۳۴.۶ میلیون دلار، هلند با ۳۱.۷ میلیون دلار و ایتالیا با ۳۱.۳ میلیون دلار نیز حضور داشتند.
سوئیس با ۲۸.۵ میلیون دلار، بلغارستان با ۲۷.۶ میلیون دلار، روسیه با ۱۸.۸ میلیون دلار، ترکیه با ۱۷.۵ میلیون دلار و بلژیک با ۱۵.۴ میلیون دلار، دیگر کشورهای حاضر در این فهرست بودند. این ۱۵ کشور در مجموع ۷۸.۸ درصد از ارزش واردات جهانی انجیر را به خود اختصاص دادند.
از نظر پراکندگی جغرافیایی، اروپا با سهم ۴۹ درصدی بزرگترین منطقه واردکننده انجیر در جهان بود. آسیا ۳۵ درصد و آمریکای شمالی ۱۳.۵ درصد از ارزش واردات را به خود اختصاص دادند. سهم اقیانوسیه ۱.۳ درصد، آفریقا یک درصد و آمریکای لاتین، بدون احتساب مکزیک، ۰.۳ درصد گزارش شد.
افزایش قیمت جهانی واردات انجیر
یکی دیگر از شاخص های مهم بازار جهانی انجیر در سال ۲۰۲۵، افزایش متوسط قیمت واردات بود. بر اساس محاسبات منتشرشده در World’s Top Exports، متوسط قیمت واحد واردات انجیر در جهان از ۴ هزار و ۱۲۸ دلار به ازای هر تن در سال ۲۰۲۴، به ۴ هزار و ۹۱۹ دلار در سال ۲۰۲۵ رسید. این تغییر معادل افزایش ۱۹.۲ درصدی است.
هند، به عنوان بزرگترین واردکننده انجیر جهان، به طور متوسط ۵ هزار و ۷۲۴ دلار برای هر تن پرداخت کرد؛ رقمی بالاتر از متوسط جهانی. این اختلاف نشان می دهد که متوسط قیمت پرداختی در بازارهای مختلف یکسان نیست و می تواند تحت تاثیر ویژگی های محصول، کیفیت، شیوه عرضه و ترکیب واردات قرار داشته باشد.
در فهرست کشورهایی که پایین ترین متوسط قیمت واردات را پرداخت کردند، جمهوری دموکراتیک کنگو با ۱۴۳ دلار به ازای هر تن در رتبه نخست قرار داشت. سنگال با ۵۳۸ دلار، گرجستان با ۶۵۱ دلار، پاکستان با ۷۲۴ دلار و قرقیزستان با هزار و ۹۲ دلار در رده های بعدی بودند.
انتهای پیام
