به گزارش روزانه نیوز، ایران در تولید گوشت قرمز تا ۹۰ درصد خودکفا بوده و عنوان می‌شود ۲۵ درصد گوشت گوسفندی توسط جامعه عشایری کشور تولید می‌شود. آیا با توجه به قیمت بالای این محصول پروتئینی که بین ۱.۵ تا ۲.۲ میلیون تومان در هر کیلوگرم است و کاهش سرانه مصرف، باز هم نیاز به واردات داریم؟
افشین صدر دادرس، مدیرعامل اتحادیه دام سبک کشور، در ارزیابی شرایط تولید پروتئین حیوانی، ضمن تاکید بر بی‌نیازی کشور از واردات در بخش تولید داخلی، از بروز چالش‌های ساختاری در تامین نهاده‌های دامی به لحاظ نقدینگی تولیدکنندگان، خبر داد.
وی تاکید کرد که با وجود ذخایر مناسب و جریان مطلوب ورود نهاده دامی، بالا رفتن قیمت تمام‌شده به دلیل نوسانات نرخ ارز، توان مالی دامداران را برای تامین نیازهای تولیدی به شدت کاهش داده است.
بحران نقدینگی با حذف ارز ترجیحی
صدر دادرس در تحلیل وضعیت تولید اظهار کرد: در نیمه نخست و دوم سال جاری، ما با کمبود تولید یا کمبود نهاد مواجه نیستیم؛ تولید داخلی به‌راحتی پاسخگوی نیاز کشور است. اما بزرگترین چالش کنونی، افزایش چشمگیر قیمت تمام‌شده نهاده‌های دامی در پی آزادسازی نرخ ارز است. برای نمونه، قیمت یک تریلی ۲۵ تنی نهاده‌ای مثل جو که پیش‌تر حدود ۲۰۰ میلیون تومان بود، اکنون به بیش از یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان رسیده است. این جهش قیمتی باعث شده تا دامداران با مشکل جدی در تامین سرمایه در گردش مواجه شوند و نقدینگی لازم برای ادامه فعالیت را در اختیار نداشته باشند.
نقد طرح‌های ناکارآمدی بانکی
مدیرعامل اتحادیه دام سبک کشور با انتقاد از سازوکارهای بانکی فعلی، طرح‌های حمایتی بانک عامل کشاورزی از جمله طرح‌های «پالیز» و «نووی‌پو» را برای تولیدکنندگان گوشت، به‌ویژه در بخش دام سبک، روستایی و عشایری و غیرصنعتی، نامناسب خواند.
وی در این باره گفت: این طرح‌ها بر مبنای اعتبار سنجی دارایی‌ها طراحی شده‌اند، در حالی که دامداران سبک فاقد ساختمان، تجهیزات و تاسیسات لازم برای این نوع اعتبارسنجی هستند. علاوه‌بر این، نرخ کارمزد ۲.۲۵ درصدی بانک کشاورزی و هزینه‌های جانبی آن، در مقایسه با روش‌های سنتی (استفاده از چک صیادی با کارمزد ۵ تا ۸ درصد و خرید اعتباری از تأمین‌کننده) موجب افزایش هزینه‌های تامین نقدینگی شده است. در واقع، روند فعلی به جای تسهیل، بر هزینه‌های تولیدکننده افزوده است؛ زیرا هزینه طرح‌های تامین اعتبار بانک عامل به هزینه‌های خریدهای مدت‌دار از تأمین‌کنندگان اضافه شده است.
صدر دادرس ادامه داد: در دامداران سنگین هم عمدتاً واحدها استیجاری است، غیر از دامداران صنعتی که خودشان گوساله پای پروار را تولید می‌کنند و خود نیز پروار می‌کنند بخش عمده از پرواربندها مکان‌های تولیدشان استیجاری است و آنها هم دقیقا مثل دامداران سبک با مشکل تامین نقدینگی مواجه هستند.
کاهش قدرت خرید و مشکل انباشت دام در واحدها
این مسئول صنفی در ادامه، دومین گلوگاه اصلی تامین گوشت را کاهش قدرت خرید مصرف‌کننده دانست و تصریح کرد: به دلیل افزایش قیمت تمام‌شده دام زنده و گوشت، قدرت خرید مردم به شدت کاهش یافته و این موضوع باعث شده است که دام‌های پرواربندی شده به‌راحتی در بازار جذب نشوند. در نتیجه، وزن دام‌ها در واحدها از حد نرمال فراتر رفته و در انتظار بازاری با قیمت مناسب هستند.
وی اظهار کرد: این چالش‌ها را دولت باید رفع کند و وظیفه حاکمیت است که مشکلات پیش‌روی تولید را تسهیل کند.
ضرورت نظارت بر زنجیره توزیع برای کنترل قیمت‌ها
مدیرعامل اتحادیه دام سبک در ادامه سخنان خود، به چالش سوم در بخش تامین گوشت اشاره کرد و آن را «ضعف در نظارت بر زنجیره توزیع» نامید.
این مسئول صنفی در این باره تاکید کرد: وجود شکاف قیمتی گسترده میان قیمت لاشه در کشتارگاه و قیمت گوشت در دست مصرف‌کننده، نشان‌دهنده نقص در سیستم نظارتی و توزیع است. اگر دولت وظیفه خود را در رفع این سه مشکل یعنی (۱) تامین سرمایه در گردش، (۲) بازگرداندن قدرت خرید به مردم و (۳) نظارت دقیق بر زنجیره توزیع انجام دهد، از نظر تولید، هیچ مشکلی در تامین گوشت قرمز کشور وجود نخواهد داشت.
انتهای پیام
